Indonesië heeft een ongelooflijk diverse scooterscene, maar het absolute hoogtepunt, dat wereldwijd ongeëvenaard is, is zonder twijfel de Vespa Extreme-cultuur. Ik kon Indonesië niet verlaten zonder het zelf gezien te hebben. Hoewel mijn tijd beperkt was en ik niet naar Java ben gekomen - waar de scène het sterkst is - was ik verbaasd over hoe wijdverspreid deze cultuur is in het hele land.
Ik ontdekte voertuigen die niet zomaar modificaties waren, maar een echt doel dienden. Zoals de Vespa van @scooty Molins Koffiewat ook zijn mobiele Vespa-stijl koffiekraam is. Je ziet ze overal in de straten van Jakarta en op de landweggetjes van Sumatra. Het werd bijna een obsessie voor me: ik wilde de aanpassingen begrijpen waar Indonesië zo beroemd om is.
Indonesië modificaties:
Gelukkig had ik de beste bondgenoten op Sumatra: Farid van de extreme gemeenschap Vespa Ranahminang en Ilario (die geen introductie nodig heeft) die mijn wens vervulden. Ze organiseerden een verrassingsbijeenkomst in de werkplaats Scooterwinkel Galerijals de eigenaar Iqbal ook deel uitmaakt van deze gemeenschap.

Toen de eerste "Extreme" arriveerde, was ik zo opgewonden dat ik mijn geluk niet kon geloven. Ik begon meteen elk detail te bestuderen om te begrijpen hoe alles in elkaar zat. Toen de tweede arriveerde, vertelden ze me dat we op meer zaten te wachten om een ritje te maken. De keuze was: meerijden of plaatsnemen in de (levensgevaarlijk uitziende) zijspan. Aangezien "avontuur" mijn tweede naam was in Indonesië, twijfelde ik geen seconde en koos ik mijn Vespa voor de route met de Pevex payakimbuh group.
Het rijden met deze enorme machines in een groep is een echte uitdaging. Maar de passagiers hebben hun eigen gebarentaal ontwikkeld om het verkeer te coördineren en de groep bij elkaar te houden.
In Indonesië wordt broederschap niet alleen op de weg beoefend, maar ook op een bananenblad. Onze eerste stop was een gezamenlijk Liwetan-feest - een traditioneel feest waarbij iedereen met zijn handen van dezelfde lange bladeren eet. Geen borden, geen hiërarchieën - gewoon pure verbondenheid. Het is de ultieme les in nederigheid en eenheid.
Daarna haalden we Gery's Vespa op en reden we naar onze bestemming, de mooiste plek die ik ooit heb gezien. Het was een mengeling van emoties om zoveel schoonheid te zien samen met deze Vespa's die niet voldoen aan het gebruikelijke schoonheidsideaal. 
Mijn geluk was niet anders in Jakarta. Mijn partner in crime daar, de heer Dimas van Vespiti IndonesiëHij heeft alle contacten met clubs en workshops en was mijn gids in deze gigantische stad. Duizendmaal dank, mijn vriend!
Hij stelde me voor aan broeder Yamine en Irma die wonen in Basiskamp Sakral een plek waar veel reizigers zijn gestopt, waaronder onze beroemde Kalle.

Ik had verwacht alleen meer te leren over de ontmoetingsplaats, maar ik leerde veel meer. We namen deel aan een evenement georganiseerd door de extreme gemeenschap om geld in te zamelen voor Noord-Sumatra, dat onlangs werd getroffen door overstromingen.
Bekende lokale artiesten en MC's hielpen mee, en ik werd voorgesteld aan legendarische scooterrijders die de extreme filosofie uitdragen en door heel Indonesië hebben gereisd.
Ik dacht dat het te veel gevraagd zou zijn om het "rij zelf op een extreme" niveau vrij te spelen, maar het universum was me goed gezind: Yamine liet me niet alleen zijn Lambretta testen, maar alles wat ik zag - een Ape en zijn reizende Vespa.
Ik kon niet dankbaarder zijn. Normaal gesproken bezoek je een evenement en bewonder je de variëteit en creativiteit vanuit de verte. Maar het meemaken op de manier waarop ik het heb kunnen ervaren, heeft me laten zien dat het om veel meer gaat dan alleen uiterlijk: het gaat om het verbinden met deze ongelooflijke gemeenschap.
Iedereen bedankt.